FIRST DAY. 

05.06.12 (Sunday)

Arrived at the dorm at around 6:30am. Had 3 or so hours of sleep. Kaya after breakfast, tulog ako. Haha. After lunch na nga ako nun nagising ulet. Tas syempre, wala oa naman gagawin kaya gala mode muna with le groupmates. :) 

Tas nung gabi na, naisipan naming manood ng dvd kaya sabi namin bibili kami sa may St. Francis Square. Alam nyo yun, yung parang impulse lang na nagustuhan niyong gawin ung isang bagay tapos feel niyo na talaga gawin? Ganun yung nafeel namin kahapon, as in 9pm na, 10pm yung curfew namin sa dorm tas nagpaalam kami na lalabas lang para bumili nung dvd, buti nalang pinayagan kami basta dapat umabot sa curfew. So ayun, walkathon kami papunta sa may SM Megamall since walking distance lang. 
Hahaha. Epic fail din lang kasi sarado na pagdating namin. :))) Ohwell. Naisip nalang namin na walkig is always good for the heart. :P

That was my crazy first stay here at the dorm for our 2week summer affiliation. Madami pang mga susunod. Chaka ko nalang muna ipopost. :) 

Goodnight! :)

Will be leaving tomorrow for our Manila Summer Affiliation for 2 weeks. Mami-miss ko ata mag-tumblr. :D Pero ittry ko pa din magtumblr after duty. Haha. Pero kung hindi man, iipunin ko nalang yung kwento para madami-dami akong masulat/mablog ko pagbalik. :) Hmm. Excited ba ako? Mejo lang. Di pa kasi ako tapos mag-ayos ng gamit. Hehe. Buti nga early dismissal kami sa duty ngayon, supposedly, 3-11pm kami sa Delivery Room, pero buti nalang pinauwi kami ng 8:30pm. :)

Maya-maya tatapusin ko na ayusin mga gamit ko. :D 

Kamusta pala araw niyo? :)

And now you tell me I’m indifferent? C’mon. Let’s just say, I just got used to YOU not caring. 

Nung ako yung text ng text sayo at nangungumusta, nagreply ka ba? Nagtanong ka manlang ba kung kamusta ako lately? Nung mga panahong nagttext at nagtatanong ako kung kamusta ka at kung ano latest sayo, nagreply ka ba? Hindi din diba? Tapos ngayon na ako yung hindi nakakareply, magtatampo ka kaagad? Naisip mo man lang ba yung naramdaman ko nung mga panahong ako yung naghihintay ng text o usap mo manlang? -_- Hindi sa gumaganti ako or anything, ang akin lang, nasaktan din naman ako nung mga panahong yun. Tapos makikita ko sa FB mo puno ng pictures na kasama nung mga bagong kaibigan mo kasama ka; eh yung mga pictures ba natin pinost mo manlang ba? Sumasama ka ba samin lately pag may lakwacha? O kapag may mga pag-uusapan, natanong mo manlang ba kami kung ano yung mga latest sa amin at kung ano yung nararamdaman namin? Hindi diba? -_-

And now, YOU TELL ME YOU MISS ME BUT YOUR ACTIONS STATE OTHERWISE. How can I believe you when you say that, then? :(

click2open:

In short:

======Wag mong ilalagay ang sarili mo sa sitwasyong hindi mo naman sigurado kung ano ka sa buhay ng isang tao. 

Yung tipong binibigay mo ang atensyon at oras sa taong hindi mo naman sigurado kung ano ang turing sayo at hindi mo sigurado kasi hindi mo alam kung ano ka ba talaga sa kanya. Kase baka nag-aaksaya ka lang ng panahon sa kanya. Nagsasayang ka na nga ng oras at pagod, hindi mo pa alam kung ano ba talaga kayo. Diba?

Kaya diyan nagsisimula yung mga taong UMAASA eh. Yung akala nila merong ‘SOMETHING’, pero hindi nila sigurado. Tapos wala naman pala. Tapos magiging BITTER. 

Eh sa totoo naman, in the first place, hindi naman niya sigurado kung ano siya sa taong yun. 

Bakit mo aaksayahin ang oras at pagod mo sa taong hindi mo naman sigurado kung ano ka sa buhay niya, kung may mga tao namang handang ibigay ang oras nila sayo dahil importante ka sakanila? 

Sakanila mo nalang ibuhos ang oras at atensyon mo, kesa sa mga taong wala namang pakielam. 

BOW.

Bago mo ikumpara ang sarili mo sa iba, bakit di mo kaya muna subukang mahalin ang sarili mo? Naiinggit ka sa iba kasi ganito/ganun sila, MAS maganda, MAS mayaman, MAS sikat, at kung ano-ano pang MAS ang nilalagay mo sa isip mo sa tuwing nakakakita ka ng taong sa tingin mo eh mas higit sayo. 

Tandaan mo, wala namang taong perpekto, meron man silang katangiang MAS kesa sayo, eh meron ka rin namang katangian na pwedeng wala yung taong yun. Kaya wag mo masyadong aksayahin ang oras mo katitingin sa iba. Lahat ng tao binigyan ni Papa God ng kanya-kanyang specialty. Mahalin mo muna sarili mo. At makikita mo na napakaswerte mo at nandito ka, anjan ka, wala man ang lahat ng gusto mo sanang nasa iyo, eh magpasalamat ka at may mga katangian ka pa ding ikaw at ikaw lang ang meron. 

Tara usap? Ask me anything. Kahit ano. Haha. Wala kasi makausap dito. Syempre ako nalang kasi gising. Di ako makatulog. Zzzzz. :/ Dapat kasi nag straight duty nalang kami. 3-11 tas 11-7. Para wala ng duty bukas. Haaaay. 

Will be leaving in 2 days. Dati rati excited akong umalis for summer affiliation, ngayon parang ayaw ko na. Zzz. Nakakawala lang ng excitement yung nakakapagod na shift sa duty for the past 2 weeks. Puro 3-11 shift kasi. Operating Room at Delivery room. 

Seriously, ayaw ko ng 3-11 shift. Feel ko yun yung pinakamatagal na shift. Haha. Pag 7-3 kasi kami, ambilis lang ng oras.

Anyway, as usual, DR kami sa duty ngayon. kumpleto ko na yung required 2actual:2assist required cases sa amin for this summer. Yey! :)

Wala naman. Nabasa ko lang dito sa tumblr, totoo ba talaga yun? Na-curious tuloy ako. :D 

At kung oo man, hmmmmm.. *kilig mode is on.* Hahahahahaha. :)))

How is it that when you love someone, you let them go, thinking that if they love you, they’ll  eventually come back no matter how many times you let them go? What is the purpose of it? To see if they care enough to wait for you? To let yourself sort out your feelings? 

But what about their feelings?

The thing is, what you fail to see is that they may not come back, thinking that you don’t love them for the very reason that you let them go.